jongetje met blauw overhemd zit met zijn handen in het haar vanwege een moeilijke keuze - rechten kind bij een echtscheiding

Wat zijn de rechten van het kind bij een echtscheiding? Mag een kind van 12 jaar of ouder zelf beslissen? Er is een groot misverstand over het feit dat een kind van 12 jaar of ouder zelf zou mogen kiezen bij welke ouder het wil gaan wonen wanneer zij gaan scheiden of dat het de vrije keus heeft welke zorgregeling voor hem of haar gaat gelden.

In de praktijk horen wij vaak dat mensen het niet eens zijn met de lopende zorgregeling, maar dat zij wachten totdat het kind in kwestie 12 jaar is zodat het kind zelf mag beslissen. Dat laatste berust op een groot misverstand.

Ouders hebben gezamenlijk gezag

Veelal hebben de ouders samen het gezag over het kind. Onder het gezag valt de beslissing over waar het kind zijn of haar hoofdverblijf heeft. Hieronder valt ook de besluitvorming over de zorgregeling over het kind, oftewel: wanneer verblijft het kind bij zijn vader of bij zijn moeder. Er moet verplicht een ouderschapsplan komen waarin de ouders afspraken maken. Zo kunnen zij bijvoorbeeld kiezen voor een co-ouderschap. Deze beslissingen zijn dus totdat het kind 18 jaar is aan de ouders van het kind overgelaten. Komen de ouders hier samen niet uit, dan kan de rechter een beslissing hierover nemen.

Wat voor rechten heeft een kind dan wel?

Een kind van 12 jaar of ouder wordt in een procedure die ziet op de hoofdverblijfplaats of de zorgregeling door de rechter opgeroepen om zijn of haar mening kenbaar te maken. Hierdoor kan het kind aangeven hoe hij of zij het liefst zijn of haar rechten na de scheiding geregeld wenst te zien. Dit mag door naar de rechter zelf te gaan of door dit op papier aan te geven. Als een kind dit liever niet wil, dan hoeft dit uiteraard niet. Op deze wijze kijkt een rechter naar wat de mening van het kind is en betrekt deze op actieve wijze in diens besluitvorming.

Informele rechtsingang:

Als het gaat over de zorgregeling dan heeft het kind ook de mogelijkheid van een zogenaamde informele rechtsgang. Stel dat het kind eenmaal per veertien dagen bij zijn vader verblijft en eigenlijk wil dat hij de ene week bij zijn vader en de andere week bij zijn moeder is. Het kind kan dan de kinderrechter hierover benaderen (bij voorkeur door een brief te schrijven). De rechter dient dan naar dit verzoek te kijken en kan dit verder in behandeling nemen. Dit is overigens niet verplicht. Mocht de rechter besluiten de zaak verder in behandeling te nemen dan is daarmee de procedure gestart en zullen alle belanghebbenden in de gelegenheid worden gesteld hun mening kenbaar te maken en door de rechter gehoord te worden (daaronder vallen dus in ieder geval de ouders).

Ook worden op deze manier de rechten van het kind bij scheiding gewaarborgd en wordt aangegeven dat het kind wel degelijk wat in te brengen heeft. Hiermee wordt het belang van het kind duidelijk. Er gaan stemmen op om de leeftijdsgrens van 12 jaar te verlagen, naar bijvoorbeeld 10 of zelfs 8 jaar. Het is natuurlijk wel afhankelijk van het kind in kwestie of het in staat is een weloverwogen keuze te maken en of het deze keuze wil delen met de rechter. De wetgever heeft in ieder geval bepaald dat een kind van 12 jaar hiertoe in staat moet worden geacht.

Wilt u meer weten?

Meer weten over het onderwerp waar de kinderen gaan wonen bij een echtscheiding? Of over de rechten van het kind bij een echtscheiding? Neem dan contact op met een van onze familierechtadvocaten.